Bardzo lubię w tańcu ten stan, kiedy ni stąd ni zowąd pojawia się w ciele (mikro)erupcja żywotności. Nagle to, że mi nie wychodzi, nie chce mi się, nie ciekawi mnie to, co robię, zamienia się w zaangażowane podążanie za beztroską gmatwaniną kierunków, form i wyobrażeń. Mogę całkowicie poddać się temu stanowi, mogę także obserwować, co mi on robi, jakie jakości ruchowe wytwarza i jak transformuje przestrzeń wkoło. Mogę go potraktować jako doświadczenie taneczne albo laboratorium choreograficzne. Może to być stan o wysokiej intensywności albo łagodny prztyczek w nos.

Podczas warsztatów będziemy wytwarzać warunki sprzyjające do pojawiania się takich właśnie przebłysków kreatywności, przyjemności z ruchu i żarliwej ciekawości dla bogactwa drzemiącego w tańczącym ciele.

Proces z jednej strony będzie miał charakter indywidualny, z drugiej będzie towarzyszyło mu tak potrzebne w dzisiejszych czasach ćwiczenie się w byciu razem. Będziemy praktykować ruch indywidualny nie zapominając o tym, na jakie sposoby możemy się nawzajem inspirować, wspierać w rozwoju i wygłupiać. Będziemy inwestować energię i uwagę w podążanie za własnymi potrzebami, gromadzenie się i wytwarzanie wspólnej performatywności.

Zachęcam do udziału w warsztatach na minimum dwa sposoby:

1. podążając za potrzebą zadbania o własne ciało i wielozmysłowego doświadczania przepływów (myśli, odczuć, stanów emocjonalnych),

2. podążając za potrzebą rozwijania specjalistycznej (amatorskiej i profesjonalnej) wiedzy w zakresie improwizacji tańca i choreografii eksperymentalnej.

Warsztaty będą łączyły elementy rutyny i spontaniczności. Będziemy zaczynać od lądowania w przestrzeni i rozgrzewki, żeby dać ciału wyraźny sygnał, że może we własnym rytmie otworzyć się na drzemiący w nim potencjał twórczy. Na koniec zajęć będziemy stwarzać przestrzeń dla integracji doświadczenia poprzez wyciszenie i uziemienie.

Będziemy tańczyć do (dobrej) muzyki i w ciszy. (Z uważnością na to, żeby nie przeciążyć układu nerwowego nadmiarem dźwięku).
Będziemy podążać za ruchem uwagi. Obserwować i kontemplować ruch.
Będziemy słuchać i wydawać dźwięki.
Będziemy pracować z (auto)dotykiem i dobrowolną zgodą (tzw. konsentem).
Będziemy zasilać nasze improwizacje sporą dawką humoru, zabawy i wygłupu.
Od czasu do czasu będziemy notować i rysować.