MODUŁY

1. Taniec przyjemności i 3 komponenty przyjemności

Odkrywanie przyjemności poprzez taniec i ucieleśnienie. Poprzez praktyki somatyczne będziemy badać, jak bodziec, atencja i znaczenie kształtują nasze doświadczenie przyjemności. Improwizacja ruchowa stanie się dalszym narzędziem tej eksploracji.

Wprowadzimy także podstawy fizjologii przyjemności: jak układ nagrody w mózgu (dopamina, serotonina, endorfiny), neuroprzekaźniki i rola ciała (dotyk, ruch, oddech) budują biologiczne podłoże radości i przepływu.

2. Bezpieczeństwo i ugruntowanie w przyjemności

Poczucie ciężaru, ucieleśnienie „ja”, uziemienie. Praca z naciskiem, potrząsaniem, drganiem, które prowadzą do odzyskania stabilności i poczucia bezpieczeństwa w ciele. Budowanie fundamentu dla odczuwania i eksploracji przyjemności.

Odwołamy się do idei przyjemności jako stanu homeostazy – kiedy ciało jest uziemione, zrównoważone i bezpieczne, przyjemność może przepływać swobodnie.

3. Oddech ciała i przyjemność

Kontaktowanie się przez oddech z wewnętrzną przestrzenią i krajobrazem ciała. Podstawowe wzorce oddechowe w ruchu. Jak oddycham i jak oddech prowadzi mój ruch? W jaki sposób oddech otwiera dostęp do przyjemności?

W module uwzględnimy, jak oddech reguluje układ nerwowy i równoważy poziom pobudzenia. Oddech działa na poziomie fizjologicznym i emocjonalnym – jako źródło witalności, przepływu i spokoju.

4. Skóra, granice i przyjemność

Poczucie własnej formy i jej granic. Sensualne doświadczanie siebie poprzez ruch, tarcie, dotyk i kontakt z otoczeniem. Skóra jako membrana, która przypomina o integralności i uczy, jak granice mogą stać się przestrzenią odczuwania przyjemności.

Odwołamy się do roli ciała u Betty Martin – skóra i dotyk jako bezpośredni kanał przyjemności, kluczowy dla zdrowia emocjonalnego i relacyjnego.

5. Ciało w emocjach – ciało jako głos

Emocjonalne ciało w ruchu. Emocjonalne kształty i trajektorie ruchu: kurczący i rozkurczający się strach, grzmiący gniew, radosne uniesienie. Głos ciała jako narzędzie wyrażania i transformowania emocji w przyjemność i ekspresję.

Uwzględnimy, że przyjemność może rodzić się także z transformacji intensywnych stanów emocjonalnych.

6. Mapy przyjemności ciała

Odkrywanie dynamicznej mapy ciała i cielesnego „ja”. Praktyki taneczne aktywizujące agregaty ciała w przepływie, budowanie połączeń w ciele. Uwrażliwienie się na stany i ruchy ciała, rozwijanie wrażliwości na zmysł kinetyczny i wewnętrzne czucie poprzez uważność w ruchu i feedback sensoryczny.

Tutaj włączymy ideę autonomii przyjemności: dawanie i przyjmowanie to dwie odrębne zdolności, rozwijające się niezależnie. Źródła przyjemności są różnorodne i nie muszą być transakcyjne.

7. Partytury przyjemności w ruchu

Tworzenie własnych scores – prostych struktur i zadań ruchowych, które organizują eksplorację przyjemności. Jak komponować ramy do praktyki indywidualnej i wspólnej, które pozwalają na bezpieczny eksperyment, zabawę i kreatywne ucieleśnienie.

Włączymy także ideę nieoczywistych źródeł przyjemności.

8. Zmysłowe połączenia i choreografie przyjemności

Eksperymentowanie z relacyjnym wymiarem przyjemności – w interakcji, dotyku, wzajemności i wspólnym tańcu. Tworzenie choreografii przyjemności, które celebrują ciało i wspólnotę.

Taniec jako aktywizm: praktyka wolności i solidarności, w której przyjemność nie jest transakcją, lecz wspólnym świętowaniem.

PODSUMOWANIE CYKLU

Integracja doświadczeń, łączenie narzędzi i perspektyw, dzielenie się kreatywnym procesem twórczym. Wspólna celebracja przyjemności jako źródła transformacji i ucieleśnionego aktywizmu.

CELE

Cele fizyczne: rozwijanie świadomości ciała, poczucia formy i artykulacji, uruchamianie przepływu, wzmacnianie połączeń w ciele, swobody ruchu.

Cele emocjonalne: ekspresja i wyrażanie się, rozpoznawanie i regulacja stanów emocjonalnych, budowanie empatii kinestetycznej, odkrywanie przyjemności jako zasobu.