W tym cyklu każde spotkanie traktujemy jako otwarte pytanie i zaproszenie do badania percepcji, relacji, fizyczności i wyobraźni. Technikę improwizacji kontaktowej traktujemy jako żywą praktykę improwizacyjną opartą na uważności, reagowaniu i podejmowaniu decyzji w relacji z innymi ciałami oraz z siłami fizycznymi.

Stan improwizacji potraktujemy jako pole rozszczepień i przesunięć uwagi - miejsce, w którym jednocześnie dzieje się więcej niż jedna rzecz: wewnątrz i na zewnątrz, w ciele i pomiędzy ciałami, w działaniu i w obserwacji. Uwaga rozumiana jest tu jako zjawisko fizyczne: ma kierunek, ciężar, tempo i napięcie, a jej przesunięcia realnie wpływają na jakość ruchu, kontaktu i podejmowanych wyborów.

Cykl nie opiera się na linearnym rozumieniu rozwoju. Postęp nie oznacza tu przechodzenia kolejnych etapów, lecz poszerzanie wrażliwości oraz zakresu możliwych wyborów w improwizacji. Praktyka koncentruje się na pogłębianiu zdolności zauważania, reagowania i pozostawania w momencie - także wtedy, gdy uwaga ulega rozszczepieniu, zawieszeniu lub przesunięciu.

Zajęcia obejmują pracę solo, w relacji i w grupie, łącząc elementy somatyki, improwizacji i kompozycji.